Het vliegveld van Grimbergen heeft een rijke en woelige geschiedenis. In 1939 werd het door het Belgische leger aangelegd. Sindsdien kwam het achtereenvolgens in handen van de Duitse Luftwaffe, de geallieerden, de burgerlijke autoriteiten en later ook van de Vlaamse overheid. Na een sluiting van enkele jaren werd het vliegveld in 1997 opnieuw operationeel. Dit was te danken aan een grote groep vrijwilligers die ook vandaag nog de exploitatie van het vliegveld mogelijk maakt.
‘Aanvankelijk wilde ik vooral de geschiedenis van het vliegveld in beeld brengen. Maar tijdens mijn gesprek met René Van Campenhout, de voorzitter van het Recreatief Vliegveld Grimbergen, besefte ik dat het centrale thema over het heden moest gaan. Over de kracht van het engagement van vrijwilligers die zich dag in dag uit inzetten om hun gemeenschappelijke droom waar te maken: de droom om te kunnen vliegen’, vertelt fotograaf Marijke ’T Kindt.
René Van Campenhout raakte al op jonge leeftijd gefascineerd door vliegen en het vliegveld van Grimbergen. ‘Ik vond het heerlijk om de grote vogels die boven ons dak vlogen van dichtbij te observeren’, vertelt hij. ‘Als jonge kerel deed ik hier een vakantiejob als pompbediende. Op latere leeftijd kocht ik samen met enkele andere luchtvaartliefhebbers een tweedehandsvliegtuig; het toestel waarmee ik ook leerde vliegen. Twintig jaren later ben ik zelf vliegles beginnen geven. Tot op vandaag vind ik het een prachtige ervaring om mensen te begeleiden bij het waarmaken van hun vliegeniersdroom.’
Fotograaf Marijke ’T Kindt is nog steeds in de wolken over de kans die ze eind oktober kreeg om met piloot Tony Opsomer mee te vliegen. ‘Het gevoel van vrijheid hoog boven de wolken is moeilijk te vatten. Dat ik die ervaring samen met mijn zoon mocht delen, maakte de vlucht met Tony extra bijzonder. Tijdens de vlucht viel het me op hoe rustig en gefocust Tony als piloot is. Wij voelden ons meteen veilig, ook al wisten we niet precies waar hij ons naartoe zou brengen… tot we plots onze eigen straat in Bazel herkenden. Wat een verrassing!’
'Vliegen vraagt een hoge mate van concentratie. Doordat je zo moet focussen, koppel je je los van de dagelijkse stress. Je komt in een andere dimensie terecht. Voor mij werkt dat ontspannend. Dat wij vanuit Grimbergen kunnen vliegen, hebben we te danken aan heel wat mensen. Als piloot wil je dan ook nederig blijven, en beseffen dat wij zonder de hulp van mechaniekers en de mensen die de luchthaven onderhouden en andere vrijwilligers, niets zouden betekenen’, zegt Opsomer.
Het vliegveld van Grimbergen is duidelijk meer dan asfalt, een landingsbaan, een grasveld en twee stijlvolle hangars. Het is een plek waar dromen werkelijkheid worden en mensen op weg zijn naar nieuwe ontdekkingen. Het ademt een bijzondere sfeer: een sfeer die ontstaat wanneer mensen samenwerken om een gemeenschappelijke droom te realiseren. Of zoals Marijke ’T Kindt het stelt: ‘Vliegen gaat samen met een bepaalde onvoorspelbaarheid en kwetsbaarheid. Denk maar aan de weersomstandigheden of het onderhoud van de vliegtuigen. Je moet elkaar kunnen vertrouwen. Alleen lukt het niet. Juist daardoor ontstaat er een sterke band tussen de mensen.'
