Favorieten uit Cambodja van Leakhena Sambath
Favoriet gerecht
LokLak (gemarineerd rundvlees)
Mooiste plek
Siem Reap, de toegangspoort tot de beroemde tempel Angkor Wat.
Mooiste herinnering
De maaltijden met mijn familie.
Tijdens de zomer van 2024 verhuisde Leakhena Sambath, samen met haar dochter Evelien, naar Wolvertem. Voordien hadden zij en haar echtgenoot Erwin vijftien jaar in Cambodja gewoond, het geboorteland van Sambath. ‘Wij voelden ons goed in Cambodja, maar wij vonden het belangrijk dat onze dochter Evelien (11) ook de Belgische cultuur zou leren kennen. De eerste maanden waren pittig, maar stilaan voelt Evelien zich steeds meer thuis. Dat geldt eveneens voor Erwin en mij, want ook voor hem was het een hele aanpassing om na vijftien jaar terug te keren naar België.
Hoera sneeuw
In Cambodja werkte Sambath in een hotel. Daar ontmoette zij Erwin. ‘Hij is nog mijn leraar Engels geweest. Dat was vóór we trouwden’, vertelt ze glimlachend. Twee maanden na haar aankomst in België startte ze met Nederlandse lessen aan het CVO Meise. ‘Ik wil graag zo snel mogelijk aan de slag als administratief medewerkster, maar op dit moment is Nederlands leren mijn absolute prioriteit.’
Wat valt haar het meest op? ‘In Cambodja heb je maar twee seizoenen: het droge seizoen en het regenseizoen. Een jaar met vier seizoenen is nieuw voor mij. Toen ik voor het eerst sneeuw zag, was ik zo blij als een kind.’ Ook ons openbaar vervoer valt haar op. ‘Ik hoor er vaak kritiek op, maar ik vind het goed georganiseerd. Eigenlijk geldt dat voor veel dingen in België. Soms zijn ze misschien zelfs een beetje te goed georganiseerd’, glimlacht ze.
Een tempel vol leven
Met haar glimlach bij het woord ‘organisatie’ geeft Sambath aan dat onze manier van afspreken wel wat losser mag. ‘In Cambodja hoef je niet uitgenodigd te zijn om ergens langs te gaan. Zelfs op feestjes ben je welkom zonder uitnodiging. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.’ Haar donkere ogen beginnen te fonkelen wanneer het gesprek over de tempel Wat Amrit in Halle gaat. ‘Ik was zo blij toen ik hoorde dat er hier een Cambodjaanse tempel is. Het is niet alleen een religieuze plek, maar ook een cultureel centrum waar onze gemeenschap samenkomt voor ceremonies, feesten en het beleven van boeddhistische waarden. Het is een plek waar ik innerlijke rust vind.’
Geef het tijd
Mist ze haar familie? ‘Natuurlijk. Gelukkig kan ik met hen videochatten. Dat doe ik vaak, vooral op dagen waarop het wat moeilijker gaat. Als ik mijn moeder hoor, voel ik me meteen weer wat lichter vanbinnen.’ Sambath vergelijkt die moeilijke momenten met kleine wolkjes aan de hemel. ‘Ze komen en gaan. Voor je het weet, verdwijnen ze weer en breekt de zon door.’ Geduld is een eigenschap die ze van haar grootvader meekreeg. ‘Geduld is de sleutel tot geluk, zei hij steeds, en ik kan hem daar gelijk in geven. Ook bij het inburgeren in een nieuw land is geduld essentieel. Volhouden en de dingen tijd geven, dan vallen de puzzelstukjes vanzelf op hun plaats. Het inburgeringstraject voor nieuwkomers waardeer ik onzettend. Het maakt me wegwijs in de Vlaamse samenleving en geeft me de kans nieuwe mensen te leren kennen.’
