Marc Demeyer woont met zijn echtgenote Emilia Van der Straeten al meer dan 40 jaar net buiten het centrum van Mollem. Ze hebben vier kinderen en negen kleinkinderen.
‘De kinderen zijn allemaal buiten Mollem gaan wonen omdat het hier qua kostprijs toch moeilijk is geworden. Ze wonen in Lebbeke, Zellik, Halle en Opwijk. We gaan op bezoek wanneer het kan, dikwijls met de fiets. Fietsen is echt ons ding. Mijn vrouw met een gewone fiets, ik met een elektrische. Rechtover onze deur is een prachtige fietssnelweg aangelegd die ons rechtstreeks naar Asse leidt. Ook de boodschappen doen we met de fiets. Daarvoor zijn we eerder op Merchtem gericht dan op Asse.’
Sociaal contact
Demeyer is gepensioneerd en heel actief in het verenigingsleven. ‘Ik ben voorzitter van Samana Mollem-Bollebeek, het vroegere Ziekenzorg. We zijn met een vijftiental vrijwilligers die regelmatig alleenstaande mensen bezoeken die moeilijk te been zijn of chronisch ziek. Zo doen we een 120-tal adressen aan. Dat is best veel voor twee kleine dorpen als Mollem en Bollebeek. Het gaat om oudere mensen die echt nood hebben aan een babbel. Ze durven er niet altijd voor uitkomen, maar we voelen dat de nood aan sociaal contact groot is.’
Nieuwswaarde
‘Naast Samana ben ik ook actief in de parochie van Mollem. Ik ben lector in de kerk en sta samen met drie vrijwilligers in voor de lay-out van het plaatselijke parochieblad voor Merchtem, Mollem en Bollebeek. Het is veelal weekendwerk, maar we wisselen mekaar af. Elke week is er een parochieblad. Dat wordt hier bij ons nog veel gelezen. We hebben meer dan 500 gezinnen die erop geabonneerd zijn. We proberen elke week iets actueel met nieuwswaarde op de voorpagina te zetten. Mensen waarderen dat lokale nieuws.’
Demeyer is ook bestuurslid van de Cultuurraad van Groot-Asse. ‘Het bestuur telt een tiental leden, de algemene vergadering een honderdtal. Er zijn dan ook veel verenigingen in Groot-Asse. Met het bestuur bereiden we de agenda voor. De Cultuurraad geeft het gemeentebestuur advies over allerhande onderwerpen gelinkt aan het sociaal-culturele leven. Denk maar aan het geven van nieuwe straatnamen of de tekst die op infoborden komt over een plaats of gebouw.'
'Ook als er iets aan het Cultureel Centrum van Asse wordt gewijzigd, geeft de Cultuurraad advies. We hebben een grote zaal met een capaciteit van 500 toeschouwers. Dat is toch een vrij groot cultureel centrum. Zelf hebben wij ook een abonnement op voorstellingen in het CC Asse en gaan een zestal keren per jaar naar een voorstelling. Hier wordt ook veel en gevarieerd geprogrammeerd. CC Asse heeft echt een topaanbod. De gemeente investeert hier dan ook heel wat middelen in.’
De lange tafel bij ons thuis
Echte toekomstplannen heeft het echtpaar niet. ‘Of toch: bezig zijn met de kleinkinderen. Op woensdagnamiddag komen er een stuk of vier naar ons. De kleinkinderen zijn ook steeds welkom bij ziekte, verlofdagen, pedagogische studiedagen, enzovoort. Op zondagmiddag is de hele familie samen. Wanneer iedereen er is, gaat het toch om een 20-tal eters. Dat is druk maar beheersbaar. We passen graag op hen. We gaan door zoals we nu bezig zijn, zolang we kunnen.’
