‘Het was een warme zomerdag waarop ik de wijngaard fotografeerde. Ik waande me in het zuiden van Frankrijk. Het glooiende landschap baadde in het groen. Tussen de wijnranken rijpten de druiven in groene en paarse kleurschakeringen, terwijl de zon haar stralende licht over de wijngaard liet vallen. De felblauwe lucht en de volle kruinen van de weelderige appelbomen maakten het idyllische plaatje compleet’, vertelt Marijke ’T Kindt, onze fotografe die in juli de sfeer van wijngaard Cauden Borre in beeld bracht.
Met eigen ogen en door haar camera zag ze hoe de opwarming van de aarde niet alleen ons klimaat, maar ook onze fauna en flora beïnvloedt. We beleven een wereld in volle verandering. Ook het Pajottenland evolueert mee op de golven van die verandering, die nog maar net begonnen lijkt.
Geduld is een mooie deugd
De beelden van Marijke vatten de essentie van de wijngaard mooi samen: het overvloedige groen, de natuurlijke omgeving waarin druiven ruimte en tijd krijgen om te rijpen en op smaak te komen. ‘Het duurt meer dan drie tot vijf jaar vooraleer wijnranken druiven voortbrengen die geschikt zijn voor wijnproductie. Dries Decoster, wijnmaker bij Cauden Borre, toonde mij het verschil tussen oude en jonge wijnranken. Wat mij vooral bijblijft, is dat geduld een mooie deugd is waarover je als wijnbouwer moet beschikken. Het viel me op hoe sommige wijnranken tussen de appelbomen groeien zonder elkaar in de weg te staan. Integendeel, samen geven ze het landschap een heel natuurlijk karakter. Net als de wijnen die ze voortbrengen.’
Natuurwijnen
Dries Decoster baat de wijngaard samen met zijn vader Bart Decoster uit. ‘In 2023 verraste mijn vader mij toen hij vertelde dat hij in het Pajottenland een wijngaard met 200 oude stokken had gekocht. Het was de start van ons verhaal. Onze liefde voor wijn was er al een hele tijd. Eerder hadden we een cursus wijnmaken gevolgd, maar nu waren we plots eigenaar van een oude wijngaard met bijhorend land die we allebei een eigen cachet willen geven.
We willen inzetten op natuurwijnen en besloten onze opleiding wijnbouwer met specialisatie natuurwijnbouw uit te breiden. Intussen hebben wij 700 extra stokken aangeplant. Het voorbije jaar kwamen er daar nog eens 150 bij. Vandaag staan er dus zo’n 1.050 wijnstokken in onze wijngaard’, zegt Dries Decoster.
Cauden Borre is een naam die teruggaat naar het Middelnederlands en koude bron of koude waterput betekent. Een passende naam voor een wijngaard die sterk verbonden wil zijn met de natuur en zich daarin wil onderscheiden.
‘De hybride druivenrassen waarmee we werken zijn kruisingen van Europese, Amerikaanse en Aziatische soorten. Ze zijn bijzonder geschikt voor biologische wijnbouw. Voor de besproeiing gebruiken we een natuurlijke stof: verse, rauwe afgeroomde melk van bioboerderij Speiboerderij in Sint-Lievens-Esse. De bacteriën in de melk hebben een beschermende functie tegen schimmels’, licht Dries Decoster toe. Hebben die druiven een andere smaak dan klassieke, niet-biologisch geteelde druiven? ‘Ze geven een wildere, meer pure smaak.’
Broederschap
Hoe kijken Dries en Bart Decoster naar de toekomst, nu de wijnconsumptie de voorbije jaren een dalende trend vertoont? ‘Het schrikt ons niet af. Integendeel, wij focussen op een niche van wijnliefhebbers en kenners die gepassioneerd zijn door natuurwijnen. De wijnconsumptie mag dan wel dalen, de bestedingen per fles stijgen. Ook de vraag naar natuurwijn en gedealcoholiseerde wijn neemt toe. Op termijn willen we dat soort wijnen in ons assortiment opnemen. Maar alles op zijn tijd.’
Dries voegt eraan toe dat hun wijngaardproject niet vanuit economische motieven is ontstaan. ‘Cauden Borre is voor ons in de eerste plaats vanuit onze passie ontstaan. Binnen enkele jaren gaat mijn vader met pensioen. Onze wijngaard geeft hem de kans om zich vast te bijten in iets waarin hij gelooft en dat hij, samen met onze familie, kan vormgeven.’
'De gedachte dat een wijngaard meerdere generaties kan meegaan, vind ik misschien nog wel het allermooiste aan dit project. Wat wij vandaag planten, zal binnen tien tot dertig jaar zijn vruchten afwerpen.'
Dries Decoster
Dries heeft het nog over de broederschap tussen de wijnbouwers. ‘We delen graag onze inzichten met elkaar. Wij zitten nu eenmaal in hetzelfde schuitje. Dat merkten we de voorbije zomer. Toen hebben we elkaar geholpen om tijdens de droogte onze wijngaard te irrigeren.’
Dat wijn drinken mensen kan verbinden, wisten we al. Maar een wijngaard kan dat ook. ‘De gedachte dat een wijngaard meerdere generaties kan meegaan, vind ik misschien nog wel het allermooiste aan dit project. Wat wij vandaag planten, zal binnen tien tot dertig jaar zijn vruchten afwerpen. Samen bouwen aan de toekomst van onze wijngaard heeft mijn vader en mijzelf dichter bij elkaar gebracht. Als we dromen over de toekomst van onze wijngaard kijken we naar de sterren, maar vergeten we niet om met beide voeten op de grond te blijven staan.’
