Ik ben afkomstig van El Jadida, een stad ten zuiden van Casablanca. Na mijn middelbare studies besloot ik in 1999 om mijn toekomst in België uit te bouwen. Dat was een grote uitdaging. Maar positieve intenties en de wil om de ander te leren kennen, stonden altijd centraal. Ik heb mijn vrouw Anna leren kennen tijdens mijn studies Human Resources. Zij is van Poolse afkomst. Na enkele jaren in Brussel zijn we naar Drogenbos verhuisd. We zijn hier heel gelukkig met onze twee kinderen, omringd door internationale en vriendelijke buren, met wie we een fijn contact hebben. Mijn vrouw is hier ook actief in het verenigingsleven, zo gaat ze bijvoorbeeld tuinieren aan de Felixhoeve.’
Van het bedrijfsleven naar het onderwijs
‘Na mijn studies Human Resources en Marketing werkte ik enkele jaren in de bedrijfswereld. Op een bepaald moment voelde ik de behoefte om een ander pad in te slaan, iets wat me meer zingeving en voldoening zou geven. Na lang nadenken startte ik een Nederlandstalige lerarenopleiding en richtte ik me op het onderwijzen van de islamitische godsdienst. Ondertussen ben ik al 13 jaar leerkracht in basisscholen in Alsemberg, Brussel en Huizingen.’
Er is geen dwang in religie: iedereen is vrij om te geloven wat hij wil, dat is iets heel persoonlijks. Een religie kan soms verkeerd geïnterpreteerd worden. Maar oprechte overtuiging, respect en dialoog brengen mensen altijd dichter bij elkaar.
‘Leerkrachten spelen een belangrijke rol in de samenleving, onderwijs speelt een bepalende rol in de ontwikkeling van kinderen. Ik draag een grote verantwoordelijkheid: ik wil kinderen helpen om begrippen als polarisatie, pluralisme en samenleven tussen verschillende culturen beter te begrijpen. Ik wil hen openheid bijbrengen en hen stimuleren om in dialoog te gaan en naar elkaar te luisteren. Ik ben ook master in de filosofie en integreer soms ethiek, logica en filosofisch denken in mijn lessen. Ik wil leerlingen zo aanmoedigen om kritisch te denken en niet zomaar alles voor waar aan te nemen. De Koran is een leidraad. Er is geen dwang in religie: iedereen is vrij om te geloven wat hij wil, dat is iets heel persoonlijks. Een religie kan soms verkeerd geïnterpreteerd worden. Maar oprechte overtuiging, respect en dialoog brengen mensen altijd dichter bij elkaar.’
Respect, liefde en elkaar leren ontdekken
‘Ik stel vast dat leerlingen meestal positief en open reageren. We voeren vaak gesprekken en aan de hand van voorbeelden uit de Koran benadruk ik telkens opnieuw het belang van dialoog en luisteren. Een vers dat ik vaak citeer is: ‘En Wij hebben jullie tot volkeren en stammen gemaakt opdat jullie elkaar zouden leren kennen.’ Het is essentieel om de ander te leren ontdekken.’
‘In Marokko wordt de islam neutraler ervaren omdat het de dominante religie is. In België is dat natuurlijk anders, in een multiculturele context. Maar ik beschouw migratie hier wel als een succes. Moeilijkheden ontstaan vooral door misverstanden en een wij-zij-discours. Als begrip ontbreekt, ontstaat stilte en soms zelfs angst. België is een mooie democratie die ons veel kansen biedt. Daar moeten we dankbaar voor zijn en in ruil positief bijdragen aan de samenleving.’
‘Ik kijk alleszins met optimisme naar het leven en de toekomst. De geschiedenis leert dat na moeilijke tijden vaak verzoening en rust volgen. Er is altijd hoop. Mijn boodschap is er dan ook een van vrede, respect, liefde en samenleven.’
Met de reeks 'Uit de gemeenschapskranten' bundelt RandKrant de beste artikels uit de gemeenschapskranten en maakt ze toegankelijk voor inwoners uit de hele Vlaamse Rand. Inwoners van Drogenbos kunnen het artikel ook terugvinden in de Kaaskrabber van mei 2026, de gemeenschapskrant van GC de Muse in Drogenbos.
