Op 12 juni 1933 werd Herman Brijssinck geboren in Ninove. Zijn vader overleed toen hij amper drie jaar oud was. Moeder Greta Scheerlinck stond er plots alleen voor bij de opvoeding van Herman en zijn oudere zus. Hermans dochter Gertjie: ‘Dat was niet eenvoudig in een tijd waarin er nog zo goed als geen sociale zekerheid was. Dat heeft hem getekend. Mijn vader ging naar het atheneum in Halle. Na zijn humaniora ging hij direct bij KLM werken, de Nederlandse luchtvaartmaatschappij.’
Na zijn huwelijk verhuisde Brijssinck naar Dilbeek, dichter bij zijn werkplek in Brussel. Van 1959 tot bij zijn overlijden was hij Dilbekenaar. ‘Mijn vader was zeer joviaal, maar ook rad van tong. Bij de KLM moest hij opboksen tegen mondige Nederlanders. Dat was een goede leerschool. Hij was er directeur voor de vracht, reisde veel en was commercieel aangelegd.’
Verleiden
Die feeling voor marketing gebruikte hij ook toen het Egmontpact in 1977 Franstaligen inschrijvingsrecht gaf in de Rand. Toen bedacht Herman de slogan Waar Vlamingen thuis zijn. ‘Hij was zeer betrokken, maar stond nooit op het voorplan. Hij vond dat hij vanuit de achtergrond als creatief vrijwilliger en raadgever meer kon bijdragen aan het beleid.
Hij had ook geen politieke voorkeur. Sommigen wilden de actie Waar Vlamingen thuis zijn politiek naar zich toetrekken, maar mijn vader weigerde dat categoriek. Het ging erom mensen op een vriendelijke, zachte manier te overtuigen. Velen geloofden niet in de actie, maar mijn vader zette door. Als je in iets gelooft, is alles mogelijk was een van zijn motto’s. Zo kreeg hij dingen op een niet-agressieve manier voor mekaar, waar niemand anders in geloofde.’
Gordel
Onder het motto Niet strijden, maar verleiden was Brijssinck een van de eerste ideeënmarketeers. Over de faciliteitengemeenten lanceerde hij de campagne Wij houden van alle zes. Het Nederlandstalig onderwijs in Brussel gaf hij een boost met de campagne Goed tweetalig, echt drietalig worden, dat kan in Brussel in het Nederlandstalig onderwijs. Enkele jaren later, in 1981, lag hij mee aan de basis van de allereerste Gordel. ‘Het idee voor de Gordel was gegroeid uit vorige campagnes. Hij vond dat we zo’n prachtige Vlaamse Rand hadden met nog veel groen.
Hij wou mensen tonen hoe mooi hun land is en ze zo op zijn zachtzinnige manier verleiden. Zo organiseerden we met vrijwilligers de eerste Gordel in 1981 in Sint-Genesius-Rode.’ Voor die eerste Gordel daagden ongeveer 1.300 mensen op, maar het evenement groeide zeer snel. ‘De Gordel werd snel te groot om het zelf te blijven organiseren. Vader betrok er andere partners bij. Vanaf de eerste Gordel stootte het evenement, hoe vriendelijk en zacht ook bedoeld, op tegenstand. Ook toen al lagen er spijkers op het parkoers. Maar voor elk probleem zocht mijn vader een oplossing. Hij liet de moed nooit zakken en was heel creatief en vastberaden. Als hij een droom had, dan geloofde hij daarin en zou hij alles doen om die te realiseren. Nooit vanop het voorplan, maar rustig vanuit de achtergrond.’
Roets
In 2005 lanceerde Brijssinck de kalender Roets, een historische weekkalender over boeiende en inspirerende mensen en feiten uit de geschiedenis van de Lage Landen. Weinig mensen waren dat idee genegen, maar Brijssinck omringde zich met de nodige specialisten, zocht drukkers en uitgevers, en de eerste Roets verscheen in 2005. Tot aan zijn overlijden op 20 februari 2023 stelde Brijssinck enthousiast mee die Roets samen. Bescheiden heeft hij bij leven elke erkenning geweigerd. Postuum kan hij ze niet meer weigeren en op basis van zijn werk voor de Rand verdient hij die ook
