27 EN 28 JUN ● 20.00
De Sitcomeback
DE HOE
Grimbergen, CC Strombeek, meer info en tickets
Wie destijds een ticket voor De Sitcom te pakken kreeg, zal dat nooit meer vergeten. Theatergezelschap DE HOE (met Peter en Ans Van den Eede, Willem de Wolf, Wannes Gyselinck en Greg Timmermans) speelt daarin de cast van een populaire tv-sitcom die wordt opgenomen voor een live-studiopubliek, en na een lange onderbreking weer samenkomt voor een comeback waar tegelijk een tv-documentaire over gedraaid wordt.
Een beetje zoals Friends, met als ster- en gastacteur niet Brad Pitt maar Matteo Simoni, die vervolgens de hele avond nauwelijks tekst krijgt en alleen maar verbouwereerd toe kan kijken hoe de drukdoende acteurs om hem heen de hele tijd heerlijk ingewikkeld doen over hun aanpak, concept, drijfveren en vooral hun persoonlijke besognes, die het welslagen van de comeback voortdurend op losse schroeven zetten en de tussenschotten tussen de verschillende lagen fictie de hele tijd aan flarden schieten.
Serieus of niet te serieus
Dat spiegelpaleis van oppervlakkigheid en authenticiteit, die flipperkast van snel opeenvolgende sitcomscènes, zorgde geregeld voor lachstuipen bij het publiek. Maar het tragi-ironische De Sitcom eindigde ook met een existentiële zelfbevraging van de acteurs die hun theatergezelschap aan de praat willen houden.
Vragen over in herhaling vallen, over het kapitaliseren op succes, over het uitmelken van dezelfde formule, over de vraag of ze alles niet te serieus, of juist niet serieus genoeg meer nemen, over authentieke bezieling, over extern succes en intern conflict.
Dus waartoe besloot DE HOE na De Sitcom, die op zich al een comeback als onderwerp had? Tot een sequel met de titel De Sitcomeback. Al was dat idee blijkbaar al voor een deel aanwezig bij het begin van het project. In een gesprek met Jens Dewulf, communicatieman van DE HOE, leggen actrice Natali Broods en schrijver Wannes Gyselinck uit hoe dat zat.
‘Toen we De Sitcom bedachten, wisten we eigenlijk al meteen dat er ook een tweede deel zou komen’, aldus Broods. ‘Maar toen we er dan klaar mee waren, voelden we in eerste instantie eigenlijk dat het was afgerond.’ Gyselinck: ‘Alles wat we wilden vertellen, was verteld. En dan was er de vraag: wat nu? Wat doe je na misschien wel je grootste succesverhaal tot nu? Hoe ga je als groep verder?’
Broods benadrukt dat de collectieve aanpak van DE HOE de zaken er niet altijd eenvoudiger op maakt: ‘We werken altijd en overal horizontaal, zonder hiërarchie. Daarnaast vertrekken we altijd van het lege blad. Dat zorgt ervoor dat de weg naar een voorstelling lang en intens is.
Als we als groep goed naar elkaar luisteren, ontstaan er geweldige dingen, maar het proces blijft complex. Met De Sitcomeback hebben we opnieuw een voorstelling voor zeven spelers geschreven, die allemaal een interessant parcours moeten hebben.’ Bij die zeven horen ook Julie Boellaard en Sweder de Sitter, want DE HOE injecteert het gezelschap ook voortdurend met jong geweld.
Spiegelpaleis
Gyselinck: ‘De Sitcomeback gaat over hoe elke groep mensen die meer dan twee leden telt op een manier altijd in de problemen komt. We dramatiseren onze eigen groepsverhouding, en dat dramatiseren dramatiseren we dan ook weer. Zo wordt het een onderzoek naar wat er met oprechtheid gebeurt wanneer daar een publiek naar kijkt. Oprechtheid wordt dan op een bepaalde manier toch een show. Maar het is niet omdat we de oprechtheid performen, dat ze verloren gaat. Ook wie echt oprecht wil zijn, stelt zichzelf vaak de vraag of het nu écht is wat hij vindt, denkt of voelt of dat hij het aan het aandikken of zelfs uitspelen is.’
Daar is dat immer reflecterende spiegelpaleis dus weer. Broods: ‘In De Sitcom destabiliseerden we de verhouding tussen wat ‘echt’ was en wat ‘gespeeld’ door voortdurend ‘actie’ en ‘cut’ te roepen. Door die kwestie van oprechtheid ook te betrekken op de neiging om jezelf helemaal bloot te willen geven (sociale media), niet meer te willen veranderen (plastische chirurgie), of juist zoals iemand anders te willen zijn (fans en hun idolen), strijden ook in De Sitcomeback de lach en de sérieux voortdurend met elkaar.'
