onBESTOFt
Steven Goegebeur
DO ● 26 MAA ● 20.30
Wemmel, GC de Zandloper, info & tickets
DO ● 23 APR ● 20.15
Sint-Genesius-Rode, GC de Boesdaalhoeve, info & tickets
Twee jaar geleden werd je 50. Die verjaardag vormde de aanleiding voor The Best Of, een selectie uit je voorbije 15 jaar als stand-upcomedian. Vanwaar die keuze?
‘Plots besefte ik dat ik over de helft van mijn leven was. Misschien was dit wel het ideale moment om eens terug te blikken en mezelf even wat extra rust te gunnen. Met een formule als The Best Of kon dat perfect.’
‘Het schrijven van die nieuwe show heeft me de kans geboden stil te staan bij het leven dat ik tot dan toe had geleid. Ik merkte dat het publiek de format wist te smaken: ze krijgen tenslotte de ene grap na de andere. Oorspronkelijk was het de bedoeling de show 50 keer te spelen, maar door de lovende reacties hebben we besloten daar nog 30 extra voorstellingen aan toe te voegen.’
Vanwaar de titel onBESTOFt?
‘Er is allesbehalve stof op mijn grappen komen te liggen. (lacht) Ook al hebben veel mensen ze al eens gehoord, ze blijven fris klinken. Een programmator verwoordde het ooit perfect: als je naar U2 of Eric Clapton gaat kijken, geniet je er toch ook van dat ze Sunday Bloody Sunday of Tears in Heaven spelen. Waarom zou die wet voor muzikanten wel gelden, maar niet voor stand-upcomedians?’
Wat deed jou beslissen om stand-upcomedian te worden?
‘Ik gaf les in het zevende jaar Garage aan mannen die soms ouder waren dan ik. Sommigen moesten overdag meneer tegen me zeggen en ’s avonds stonden we als voetballers op hetzelfde trainingsveld.’
‘Humor en ad rem opmerkingen bleken te werken om die gasten te boeien en in het gareel te houden. Ik zei aan mijn leerlingen: ‘Als jullie doen wat ik vraag, moeten jullie geen huiswerk maken en vertel ik op het einde van de les 10 minuten grappen.’ Zij wisten echter niet dat er voor mijn vak geen huiswerk was en dat ik meer leerstof in 40 dan in 50 minuten les kon geven. Gewoon omdat ik hen wist te motiveren.’
Hoe voelde het om 15 jaar geleden je vaste baan als leerkracht wiskunde op te geven en de sprong te wagen in het onzekere bestaan van een stand-upcomedian?
‘Een tijd lang heb ik educatief theater gecombineerd met lesgeven. Tot mijn schooldirecteur mij op een dag liet weten dat ik op woensdag niet langer vrijaf kon nemen. Dat was nochtans onze afspraak. Ik besloot de stekker uit mijn leerkrachtenbestaan te trekken en te springen, want ik ben wel een man van mijn woord. Mijn omgeving verklaarde me voor gek.’
‘Die beslissing zorgde ervoor dat alles in een stroomversnelling kwam. Als ik vandaag terugblik, ben ik ontzettend blij dat ik toen mijn hart heb gevolgd. Anders was ik misschien verbitterd geraakt en had ik heel wat verrijkende ervaringen gemist. De voorbije jaren heb ik een enorme mentale rijkdom opgebouwd.’
‘Dankzij mijn job kan ik met een open vizier naar de wereld en de mens blijven kijken. Ik weet nu één ding zeker: ik zal niet eindigen met ‘Had ik maar…’. Ik heb mijn dromen gevolgd.’
Hoe is je manier van comedy schrijven door de jaren veranderd?
‘De verhalen zijn belangrijker geworden dan de grappen. Vroeger draaide het vooral om de punchline, maar de laatste jaren is voor mij de context waarin een grap zich ontvouwt steeds belangrijker geworden. Ook mijn timing is met de jaren nog scherper geworden. Een andere positieve evolutie is mijn manier van improviseren: het is zelfs een kenmerk geworden van mijn shows.’
Hoe voelt het om zo alleen op een podium te staan?
‘Op het podium zit ik helemaal in mijn eigen bubbel. Daar ben ik op-en-top gelukkig; ik kan me geen betere plek voorstellen. Het is zelfs al voorgekomen dat ik ziek op het podium stapte en me genezen voelde na de show. Ik genees als het ware tijdens het optreden. Ik heb zelfs al eens lachend gezegd dat een goede comedyshow door het ziekenfonds zou moeten worden terugbetaald.’ (lacht)
Hoe zou jij de kracht van humor omschrijven?
‘Humor is een uitstekend middel om je zorgen even opzij te zetten. Lachen zorgt ervoor dat er stoffen vrijkomen die je een zalig gevoel geven. Tegelijkertijd doet lachen het niveau van cortisol, het stresshormoon, dalen. Onderschat ook het effect niet van humor in groepsverband te beleven. Samen lachen werkt nóg sterker dan alleen lachen, omdat sociale verbondenheid die hormonen extra aanwakkert.’
Vind jij dat in humor alles moet kunnen?
‘In principe ben ik het met die stelling eens, maar ik pas ze niet toe. Ik lach niet met alles. Je mag niet vergeten dat iedereen humor anders beleeft. Er zijn onderwerpen die ik bewust links laat liggen. Grappen over kanker of kinderen die ongeneeslijk zijn, breng ik niet. En pipi- of kakahumor? Dat is gewoon niet mijn ding; dat werkt niet voor mij.’
Wat is het recept van goede humor?
‘Dat ga ik hier niet verklappen. (lacht) Wat ik wél kan zeggen, is dat goede humor dicht bij jezelf staat. Zo wordt wat je brengt geloofwaardig, en geloofwaardigheid is essentieel.’
Wanneer heb jij onlangs zelf nog eens hartelijk kunnen lachen?
‘Op het internet zag ik recent Superstar van Gunter Lamoot nog eens terug. Een van de grappigste programma’s die de voorbije 10 jaar op televisie zijn geweest. Ja, nog grappiger dan Foute vrienden. Zalig!’
Waar ben je vandaag het meest trots op: iets professioneels of iets heel persoonlijks?
‘Op mijn drie kinderen. Ze zijn nu 21, 18 en 16. Ik ben vooral trots op de positieve manier waarop ze in het leven staan. Ze hebben een groot hart voor anderen. Voor mij is hun attitude belangrijker dan de cijfers die ze op school halen. Af en toe zeggen ze: ‘Merci, papa.’ Die dankbaarheid
siert hen.’
Je vindt het belangrijk dat jongeren met hoop en moed naar de wereld kunnen blijven kijken. Hoe slaag jij er zelf in dat te doen?
‘Het is moeilijk in een wereld waar sommige wereldleiders zelf het goede voorbeeld niet geven. Het enige wat je daartegenover kunt stellen, is zelf het goede voorbeeld geven. Even belangrijk vind ik het jongeren te complimenteren voor wat ze goed doen en ze tegelijk eerlijk te wijzen op wat ze beter anders hadden kunnen doen. Streng maar rechtvaardig, in dat principe geloof ik.’
Hoe zie jij jezelf en de wereld de komende 50 jaar evolueren?
‘Ik durf te geloven dat wij in het Westen wel uit de huidige moeilijke fase zullen geraken. We moeten vooral de jongeren doen geloven in zichzelf. Hen doen beseffen dat zij de toekomst zullen vormgeven. Verder blijf ik uitgaan van de stelling dat de meeste mensen deugen. Er is genoeg zonlicht voor iedereen. Waarom zouden we de ander dan in de schaduw willen zetten?’
Lees de hele Zandloperkrant ook hier
