Toen saxofonist Mattias De Craene het na een covidinfectie moeilijk kreeg, moest hij teruggrijpen naar zijn kern. Die vond hij in Marokkaanse Gnawa-muziek, waar zijn tranceachtige spel altijd al affiniteit mee had. Nu is er ook een tournee. Fysiek een beproeving, mentaal een verlossing.
In een wereld die voortdurend beweegt, tekent de karakterboom zich af. Hij belichaamt tijd. Trage, cyclische tijd die zich ontvouwt in groei en verval, herhaling en subtiele verandering. Hij herinnert ons dat wij deel uitmaken van een groter geheel, een oeroud systeem dat ons menselijke bevattingsvermogen overstijgt.
