10 jul '20

‘Ruimte voor de leegte’

565
door Nathalie Dirix
‘Hoe ik in vakantiestemming kom? Het helpt wanneer ik me in een niet doordeweekse omgeving bevind. Liefst met de mensen die ik graag zie. Maar de allerbelangrijkste voorwaarde is dat mijn hoofd op vakantie is.

Hoe ik zover kom? Door los te laten. Door ruimte voor de leegte te maken. Vaak zie je dan in die leegte nieuwe dingen ontstaan. Of je ontdekt nieuwe dingen.’

Als je thuis blijft, is het iets moeilijker om de knop om te draaien. In een huis valt er altijd wel iets te doen. Er is je laptop die je uitnodigt om je inbox te checken. En er zijn zoveel dagelijkse gewoonten die je beletten om uit je routine te treden. Tijdens de lockdown hebben wij ons dagelijks patroon meerdere keren doorbroken door met het gezin te gaan wandelen. Onderweg kwamen we regelmatig plekken en wegen tegen die ons verrasten.’

‘Zo hebben we vlakbij waar we wonen een voetweg ontdekt. Te gek, zo’n stukje verborgen natuur naast de Brusselse ring! Als je het volgt, kom je in Grimbergen. Als je er wandelt zie je de autosnelweg die zich onder jou bevindt. Het voelt als een lege rivier van asfalt die onder de voetweg stroomt. In maart en april was er haast geen auto te zien. Het zette me aan het dromen. Als we hier nu eens binnen tien jaar banken installeerden en ervoor zorgden dat tegen dan alle verkeer klimaatneutraal is.’ (lacht)

‘Het wordt alvast één van de plekken waar we ook deze zomer naartoe zullen trekken. Het ligt niet ver van Villa Beverbos, een andere mooie, groene plek in Wemmel. Tijdens de coronamaanden kwamen we erachter welke bijzondere taferelen de natuur ons te bieden heeft. Zo zagen we velden met een gewas in fel fluorescerend groen zichzelf omtoveren in tarwe. Een prachtig schouwspel dat we ook in de zomer willen blijven volgen.’

‘We hebben ook twee weken in het zuiden van Frankrijk gepland. We keren terug naar hetzelfde kleine dorpje waar we drie jaar geleden met ons hele gezin verbleven. Het is een streek die heel veel herinneringen oproept. Als we daar zijn, voelt het alsof Aza, onze dochter die we twee en een half jaar geleden verloren, terug bij ons is. Dat maakt ons blij, maar soms ook verdrietig. Het is een pijn die we niet willen ontlopen. Ze hoort bij de vreugde die Aza ons bracht en nog steeds brengt.’

‘Hoe ik naar het leven na corona kijk? Ik hoop dat de zomer als een buffer gaat werken. De vakantiemaanden geven ons de gelegenheid om stil te staan bij wat er allemaal gebeurd is. Wat kunnen we daaruit leren? Hoe willen we verder?’

‘Ik denk dat de zomer ons zal helpen met antwoorden hierop te vinden. Verder pleit ik voor een zomer waarin we ons opnieuw leren te vervelen. Verveling is vaak een prima voedingsbodem voor nieuwe ideeën. Laten we daarom niet te veel plannen. Of zoals John Lennon het zo treffend zegt: ‘Life is what happens to you, while you’re busy making other plans.’ (lacht)

Bert Vannieuwenhuyse is acteur en theatermaker.