01 sep '18

‘Zeggen wat
we willen zeggen’

207
door Nathalie Dirix
Mist ze Malta? Céline Van der Mark: ‘Vooral in de winter mis ik het zonlicht van mijn thuisland, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door de mooie vriendschappen die we hier hebben opgebouwd.’

Van der Mark woont samen met haar echtgenoot en gezin in Sint-Genesius-Rode. Toen ze in 2010 in België aankwam, was het aanpassen. Een eiland in de zon inruilen voor een plek met heel wat grijze dagen. Waarom? ‘Ik heb de liefde gevolgd, voor Peter, mijn echtgenoot die al in Rode woonde toen we elkaar leerden kennen.’

EEN ZONNIGE JEUGD

Wanneer ze over haar thuiseiland vertelt, bloeit ze open. Vooral over de zorgeloze tijd als kind tijdens de zomermaanden. ‘Onze zomervakantie duurde drie maanden. Elk jaar opnieuw was het een prachtige tijd die we aan de kust doorbrachten. Zwemmen in de zee, deed ik het liefst. Alleen of samen met mijn zus en broer. We amuseerden ons met heel eenvoudige dingen. Het waren de tijden zonder smartphones en tablets. Ik denk nog steeds met veel warme gevoelens aan die periode terug. Die gelukkige en onbezorgde jeugd heb ik grotendeels te danken aan mijn ouders. Zij gaven ons de ruimte om te ontdekken wie we waren. Ze dwongen ons niet om een bepaalde richting uit te gaan. Ze leerden ons keuzes maken die aansloten bij wat we zelf wilden. Hun manier van opvoeden heeft me een solide basis gegeven waarop ik vandaag nog altijd kan terugvallen.'

DE KWETSBAARHEID VAN HET LEVEN

Van der Mark vertelt hoe ze drie jaar geleden bij de complexe bevalling van haar zoontje, die twee maanden te vroeg werd geboren, door een zware periode ging. Een periode getekend door onzekerheden. ‘Die eerste weken na de bevalling waren confronterend. Dan besef je pas hoe kwetsbaar het leven is. Vandaag kan ik er met een zekere loutering naar kijken en zeggen dat die pijnlijke ervaring me sterker heeft gemaakt. Ik ben het leven ook anders gaan bekijken. Ik kan veel makkelijker prioriteiten stellen. Onderscheid maken tussen wat essentieel is en wat niet.’ De voorbije jaren heeft ze ervoor gekozen om loopbaanonderbreking te nemen en zich te focussen op haar gezin. Zorgen voor haar gezin geeft haar veel voldoening, maar de tijd om de draad met haar professionele leven opnieuw op te pikken, is stilaan gekomen. Zodra de gezondheid van haar zoontje het toelaat, wil ze terug aan de slag.

EENHEID ALS WEG NAAR VREDE

In Malta leidde Van der Mark een druk professioneel leven. Ze werkte er als manager in de toeristische sector en was als gemeenteraadslid actief in de lokale politiek. ‘De politieke microbe heb ik van mijn vader. In 2003 hebben we ons samen ingezet om mensen te overtuigen tijdens het referendum pro Europa te stemmen. Dat 53,65% ‘ja’ stemde, gaf ons een geweldig gevoel.’ Of ze van plan is terug te keren naar de politiek? ‘Op dit moment is dat niet mijn prioriteit. Ik wil vooral opnieuw aan de slag in de toeristische branche. De politiek blijf ik wel van dichtbij volgen. We leven in tijden waarin er veel op het spel staat. Waarden die we als vanzelfsprekend vinden, zijn dat niet langer. Zelf ben ik een overtuigd voorstander van de Europese waarden. Vrijheid en vrijheid van meningsuiting zijn voor mij essentieel. Zoals ook de gelijkheid van vrouwen en mannen. Dat we in dit continent kunnen zeggen wat we willen zeggen en als vrouw de vrijheid hebben om te kiezen voor het leven dat we zelf willen, zijn waarden die we moeten koesteren.’ Ze voegt eraan toe: ‘Vandaag hoor je steeds meer nationalistische klanken. Laat dat nu net het geluid zijn dat mij aanzet om nog meer te geloven dat niet verdeeldheid maar eenheid onze beste garantie voor vrede is.’

LEKKERNIJ UIT MALTA
Een stoofpotje van octopus.

MOOISTE PLEK IN MALTA
Mellieha.

MOOISTE HERINNERING
Als kind zwemmen in de Middellandse Zee.