01 nov '18

50° 54’ 28’ N
4° 18’ 24’ E 

64
door Nathalie Dirix
Bert Vannieuwenhuyse heeft meerdere plekken in Wemmel waarmee hij een nauwe band heeft. Als hij dan toch één favoriete plek moet kiezen, dan gaat hij voor het gemeentepark. En daar heeft hij een bijzondere reden voor.

Het gemeentepark in Wemmel is de plek waar Bert Vannieuwenhuyse samen met Aza, zijn dochter die vorig jaar overleed, regelmatig naartoe trok. ‘Onze wandelingen rond de vijver zijn herinneringen die ik voor altijd zal blijven koesteren.’

ZINGEN IN HET PARK

Vannieuwenhuyse vertelt met veel liefde en respect over Aza. ‘Ze was een straffe madam. Haar ziekte heeft haar nooit belet om haar enthousiasme en levenslust te behouden. Ook na de diagnose dat ze ongeneeslijk ziek was, bleef ze het maximum uit het leven halen. Haar ballet- en pianoles opgeven? Geen sprake van. Ze wilde blijven doorgaan. We zijn dan ook nog vele keren samen naar het park getrokken. Om op zoek te gaan naar de reiger of om gewoon samen wat tijd in het groen door te brengen. Dan kon het gebeuren dat ze plots begon te zingen. Vaak waren het liedjes die ze verzon. Zoals haar oudere zus, hield ze ervan creatieve dingen met woorden te doen.’ Vannieuwenhuyse haalt zijn laptop erbij en laat een filmpje zien waarop Aza in het park een liedje zingt. Het gaat over een bos waarin een gevaarlijke tovenaar woont die rare drankjes klaarmaakt. Het filmpje toont dat Aza en haar fantasie er op een of andere manier nog altijd zijn.

OP WEG NAAR HET PARADIJS

Een groot verlies tekent een mens. Maar het doet vaak ook nog iets anders. Het brengt transformaties op gang. Het verlies van Aza heeft ook bij Vannieuwenhuyse zaken losgemaakt. ‘Ik stel vast dat, na het overlijden van Aza, muziek een steeds belangrijkere rol in mijn leven is gaan spelen. Dan heb ik het niet alleen over de muziek waarnaar ik luister en die me troost, maar ook over onze nieuwe band Bert & de Bomma’s die we hebben opgestart. We brengen liedjes van alle tijden en van over de hele wereld.’ 

‘Laat de titel je niet misleiden. We brengen geen oubollige liedjes maar nummers met pit waarbij het moeilijk is om stil te blijven zitten. We willen kinderen en hun families een feest vol uptempo muziek aanbieden.’ Het duurt niet lang of in ons gesprek gaat het opnieuw over Aza. Helpt muziek hem het verlies te verwerken? ‘Zal ik je een nummer laten horen dat een vriend van ons speciaal voor haar schreef? Het is een soort zeemanslied voor kinderen. Het gaat over de reis naar het paradijs. Over hoe je tijdens je laatste reis niet bang hoeft te zijn voor de piraten en de stormen. Dat je die wel trotseert…’