01 sep '17

Niet evident

173
door Tine Maenhout
‘Ik ben een fanatieke fietser’, vertelt Marie Demarcke. ‘Voor mij is het essentieel om met de fiets naar het werk te kunnen rijden. Dat was een belangrijke reden om in de Rand te komen wonen. Als ik niet fiets, is mijn dag niet in evenwicht. Fietspendelen biedt me een moment van rust en ontspanning.

Mijn werk gaat mee op de fiets. Dankzij de extra zuurstof denk ik creatiever na over vergaderingen en projecten. Ik heb al veel verhaallijnen en originele lay-outs voor presentaties bedacht op de fiets, die ik dan achteraf efficiënt op papier kan zetten.’

Demarcke werkt bij Flanders Food, een platform dat door middel van innovatie bijdraagt tot een meer competitieve, innovatieve en duurzame agrovoedingsindustrie. Hun kantoor ligt in het hartje van de Europese wijk. Het is niet altijd evident om daar met de fiets te geraken.

LEREN FIETSEN IN DE STAD

‘In het centrum van Brussel moet je heel alert zijn. Het is een kunst om er jezelf door het verkeer te loodsen, je moet echt leren city-biken,’ zegt Demarcke. ‘Noodgedwongen heb ik mezelf ontwikkeld tot een fietsende communicatie-expert in het Brusselse verkeer. Ik gebruik mijn armen als knipperlichten om af te slaan, ik probeer om op het juiste moment oogcontact te maken met automobilisten, ik steek mijn hand zwaaiend in de lucht als ik het Stefaniaplein oversteek. Het kan niet anders.’

‘Automobilisten zijn natuurlijk niet altijd opgezet met door het verkeer laverende fietsers. Ik begrijp dat, maar ze zouden toch echt moeten beseffen dat het voor fietsers niet evident is om veilig op hun bestemming te geraken.’

‘Op het werk verfris ik mij met een handvol water over mijn gezicht en een snelle kledingwissel, en ik kan er invliegen.’

‘Soms moet ik bijvoorbeeld ofwel laveren op een smalle strook naast geparkeerde auto’s waarbij ik het risico loop om tegen een openslaande deur te botsen, ofwel op de weg fietsen en het risico lopen om omver gereden te worden. Ik wil dan ook vooral gezien worden in het verkeer. Als je iemand in een sportieve outfit met veel fluogele accenten ziet rijden, met een fietszak vol reflectoren, dan ben ik dat.’

NOOIT PARKEERPROBLEMEN

Vanaf Vorst is er gelukkig meer rust op haar fietsroute. ‘Dan is het heerlijk fietsen. Er zijn afgescheiden fietspaden, er is veel zuurstof en een breed zicht. Ik doorkruis dagelijks de zuidelijke groene long van de Rand. Vanaf het kanaal in Sint-Pieters-Leeuw fiets ik langs de Abdij tot in het Park van Vorst.

En wanneer je het verkeer buiten beschouwing laat, is ook het centrum van Brussel heerlijk om door te fietsen. Ik kan dagelijks de stad opsnuiven, mensen zien, even windowshoppen of waar ik maar wil mijn fiets aan de kant zetten en ergens binnen stappen. Op maandagavond fiets ik na mijn werk langs de markt om boodschappen te doen. Ik heb nooit parkeerproblemen en de tijd staat aan mijn kant. Omdat ik me filevrij voortbeweeg, kan ik perfect inschatten om hoe laat ik op mijn werk ben nadat ik mijn dochtertje in de crèche heb afgezet.’ 

De wind in de haren, de frisse lucht in hoofd en longen. Dat doet elke dag opnieuw deugd. ‘Soms durf ik eens goed door te rijden’, zegt Demarcke. ‘Dan voelt het fietspendelen echt als sporten. Op het werk verfris ik mij met een handvol water over mijn gezicht en een snelle kledingwissel, en ik kan er invliegen.’


aantal km/dag
12 km x 2

gemiddelde snelheid
18 km/u

tijd
40 min. heen, 40 terug

route
Sint-Pieters-Leeuw - Vorst - Sint-Gillis - Europese wijk