01 sep '22

Op zoek naar
de moederboom

170
door Herman Dierickx
Er zijn zo van die boeken die lang blijven nazinderen. Op zoek naar de moederboom van Suzanne Simard is er zo eentje. Ongetwijfeld heeft het te maken met het onverwachte en uitdagende verhaal, een onwaarschijnlijke ontdekkingsreis waarin je wordt ondergedompeld.

Simard is de eerste die kan aantonen dat bomen letterlijk in contact staan met elkaar via een ondergronds netwerk van schimmels en bacteriën. Reeds in 1997 publiceerde ze er haar eerste rapport over. Vooral het gebruiken van zeldzame koolstoftracers was revolutionair. Zo kon ze onomstotelijk bewijzen dat er tussen bomen een uitwisseling is van koolstof en andere stoffen.

Haar levensverhaal leest als een afwisseling van veel diepe dalen en hoge hoogten. Ze moest optornen tegen gangbare ideeën, vooroordelen en – niet in het minst – kritische mannelijke collega’s. Intussen zijn haar ideeën gemeengoed en zijn ze verder verspreid door onder meer Peter Wohlleben, de beroemde boswachter uit de Eifel die enkele gevulgariseerde boeken over de materie publiceerde. Haar titanenwerk kostte Simard haar huwelijk, al bleef ze vrienden met haar ex. De voldoening die ze uit haar wetenschappelijk onderzoek haalde, is groot. Je ziet haar stralen tijdens haar TED-talks waarmee ze uiteindelijk wereldberoemd werd.