01 mei '21

Anders is oké

805
door Nathalie Dirix
25 jaar geleden besloot Pia Sjogren haar hart te volgen. Het bracht haar naar België, de thuisbasis van de Erasmusstudent op wie ze in Zweden verliefd was geworden. ‘België klonk als een exotische bestemming. Vooral de diversiteit sprak me aan. Zoveel spannender dan de Zweedse eenvormigheid.’

Het was een hele stap om haar leven in Zweden achter haar te laten en naar Tervuren te komen. ‘Mijn eerste maanden in België waren hectisch. Er komt zoveel op je af. Je wil de landstalen leren, een job vinden, vrienden maken, de gewoonten van je nieuwe land ontdekken. En dan is er nog de complexiteit van België. Het is niet evident om je weg te vinden in de ingewikkelde staatsstructuren. Mijn grootste aanpassing? Ik heb de neiging om zeer direct te zijn. In België is het beter om wat diplomatischer te zijn.

Zweedse lichtfeesten

Sjogren vindt België een land met veel troeven. ‘België is divers: de kust, de heuvelachtige landschappen en het bergachtige van de Ardennen. Ook de Belgische ondernemingszin vind ik een sterk punt. Het entrepreneurschap is hier veel meer aanwezig dan in Zweden.’ Wat raadt ze ons aan over Zweden? ‘Het midzomerfeest is elk jaar een klassieker. Dan komen we samen in de buitenlucht, tooien ons met bloemen, eten we haring en dansen we de zomer in. Een ander feest dat me nauw aan het hart ligt, is het Luciafeest. Op 13 december, net voor de winter begint, brengen we een ode aan het licht. Dat doen we door witte kledij te dragen en kaarsjes – meestal elektrische – op ons hoofd. We vieren het elk jaar met onze kinderen en enkele andere Zweeds-Belgische koppels. Heel gezellig. Voor Zweedse mensen is het licht ontzettend belangrijk. Je mag niet vergeten dat we in de winter bitter weinig daglicht zien. Gemiddeld slechts zeven uur per dag.’

Als je mensen beter leert kennen

Met wat van de Zweedse cultuur wil ze ons laten kennismaken? ‘Ken je het boek Een man die Ove heet van Frederik Backman? Hoofdpersonage Ove is een verbitterde man voor wie je in het begin alleen maar afkeer voelt. Naarmate je hem beter leert kennen, begrijp je beter vanwaar zijn bitterheid komt. Het is zo goed verteld dat je de man zelfs graag gaat zien. Je beseft dat zijn bitsigheid het gevolg is van alles wat hij heeft meegemaakt. Backman brengt een mix van Zweedse ironie en levenswijsheid.’ Zoals? ‘Zweden zeggen vaak: Er bestaat geen slecht weer, alleen slechte kleding. Het zegt iets over onze verbondenheid met de natuur. Of het nu koud of warm is, Zweden zoeken altijd de buitenlucht op. Daar voelen we ons goed. Excuses om niet naar buiten te komen, zijn niet aan ons besteed.’

Rebels individualisme

Ongeveer vier keer per jaar keert Sjogren terug naar Zweden. Dan geniet ze intens van de zee die nooit ver weg is, en van de gemoedelijke babbeltjes in haar moedertaal. Toch duurt het niet lang of ze mist België en haar Belgische vrienden. ‘Wanneer ik in Zweden ben, valt het me op hoezeer de meeste mensen daar op elkaar lijken, hoe ze in het leven staan en naar het leven kijken. Over heel wat zaken is er een grote eensgezindheid. Uit de band springen, doe je best niet. Dat staat sterk in contrast met de rebelse, individualistische Belgische mindset. Hier is het helemaal oké om anders te zijn. Precies dat vind ik zo fijn aan België. Hier kan ik dan ook echt mezelf zijn.’

DE FAVORIETEN VAN…

Favoriete plek in Zweden
Het vissersdorpje Råå.

Favoriet gerecht
Tunnbröd: het platte, zachte Zweedse brood met kruiden.

Mooiste herinnering
In de winter, na de sauna, zwemmen in de zee.